‘Op straat krijg ik knuffels van iedereen’

Na een straf van 5,5 jaar is de Britse islamist Anjem Choudary weer op vrije voeten. Gederadicaliseerd is de geestelijke vader en mentor van Sharia4Belgium allerminst. “Ik geloof niet in wetten die gemaakt zijn door de mens.”

Toen in september 2014 moslimextremist Anjem Choudary (54) in zijn woonplaats Londen gearresteerd werd, waren velen ervan overtuigd dat hij snel weer op vrije voeten zou zijn. Want de vorige twintig jaar slaagde hij er telkens weer op wonderbaarlijke wijze in om uit de handen van het gerecht te blijven. Maar deze keer leek het alsof hij zijn hand had overspeeld. Een jury veroordeelde hem tot 5,5 jaar gevangenisstraf voor het actief steunen van Islamitische Staat (IS) en voor het rekruteren van Syriëstrijders.

Van juli 2016 tot oktober 2018 zat Choudary in de cel; de rest van zijn straf mocht hij onder strikte voorwaarden met een enkelband thuis uitzitten. In juli 2021 werd hij vrijgelaten. “Ik zat mijn straf volledig uit en zou dus nu ook volledig vrij moeten zijn”, zegt hij. “Alleen houden de Verenigde Naties mijn tegoeden bevroren. Ze schreven ook een internationaal reisverbod uit en een wapenembargo. In de praktijk komt het erop neer dat ik toestemming moet vragen voor alles wat ik koop én dat ik bonnetjes moet indienen. Ik vind dat onzin, want mijn zogenaamde misdrijf heeft niets met geld te maken. Het bevriezen van mijn rekeningen is niet meer dan een verlenging van mijn straf. Ik mag amper 75 pond per week uitgeven; dat maakt het voor mijn gezin van vijf kinderen niet makkelijker. Al is het belangrijkste dat mijn geloof niet is aangetast en dat ik terug bij mijn familie ben. In mijn moslimwijk in Londen ben ik geliefd. Op straat krijg ik nu knuffels van iedereen.”

Eind jaren 80, begin jaren 90 studeerde de in Londen geboren Anjem Choudary rechten. Zijn studievrienden kenden hem als de goedlachse Andy die verzot was op alcohol, cannabis en vrouwelijk schoon. Later raakte hij in de ban van het islamisme en de internationale radicale beweging Hizb ut-Tahrir. Met inmiddels verboden salafistische organisaties als Al-Muhajiroun, Al Ghuraaba en Islam4UK ontpopte hij zich tot de radicaalste onder de radicalen.

In januari 2010 haalde Anjem Choudary de Belg Fouad Belkacem naar Londen en gaf hem de leiding over het nieuw op te richten Sharia4Belgium. Belkacem alias ‘Abu Imran’ organiseerde da’wa’s, waarbij hij op straat bekeerlingen trachtte te winnen. In september 2011 installeerde hij in Antwerpen de eerste Belgische shariarechtbank, zoals leermeester Choudary hem dat in Londen had voorgedaan. Tientallen Sharia4Belgium-aanhangers vertrokken naar het front in Syrië om er te gaan meevechten met jihadistische organisaties. In februari 2015 oordeelde de Antwerpse rechtbank dat Sharia4Belgium een terroristische organisatie is. Leider Fouad Belkacem werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van twaalf jaar.

“Sharia4Belgium van Abu Imran, moge Allah hem bevrijden, was altijd onafhankelijk”, beweert Choudary. Hij ontkent Belkacems leermeester en mentor te zijn. “Abu Imran modelleerde zijn organisatie op die van ons, maar onze communicatie was zeer beperkt. Akkoord, hij kwam me een paar keer opzoeken in Londen en ik reisde ook een paar keer naar België. Al waren dat eerder beleefdheidsbezoeken: een hapje eten, wat praten en genieten van elkaars gezelschap. Ik vernam pas veel later via de media dat een veertigtal mensen van Sharia4Belgium België ingeruild hadden voor Syrië en Irak. Ik kende amper twee Sharia4Belgium-leden bij naam. Zelfs Abu Imran pleit onschuldig voor dat rekruteren; ook hij had daar niets mee te maken. Zijn lange gevangenisstraf is daarom buitensporig. Bovendien pakten de Belgische autoriteiten hem ook nog eens zijn nationaliteit af en willen ze hem naar Marokko sturen. Terwijl hij daar niet eens geboren is.”

Is medestichter Feisal Yamoun alias ‘Abu Faris’ het tweede Sharia4Belgium-lid dat Choudary bij naam kent? “Ja, ook hij kwam een paar keer naar Engeland. Ik heb geen idee hoe het nu met hem gaat.”

Yamoun vertrok naar Syrië en sloot zich aan bij de terreurgroep Majlis Shura Al Mujahidin. In 2014 stierf hij tijdens de gevechten om Aleppo. Zijn weduwe Faïza H. werd in februari 2021 bij verstek tot vijf jaar gevangenschap veroordeeld. Zij zou zich nog steeds in Syrië bevinden bij terreurgroep Jabhat Al Nusra.

“Ik heb inderdaad ook gehoord dat Abu Faris gestorven is”, knikt Choudary. Het gat in zijn geheugen lijkt te dichten. “Maar ik wist niet op voorhand dat hij plannen had. Wanneer mensen aan de jihad willen deelnemen, lopen ze daar op voorhand nooit mee te koop. Wellicht wisten zelfs hun eigen familieleden niet dat ze gingen vertrekken, laat staan een paar kennissen in Engeland. Of gelooft u echt dat die gasten me op voorhand belden: ‘O, Anjem, we willen naar het buitenland!’”

Grootste IS-rekruteerder

Eind 2013 verscheen een stevig gedocumenteerd rapport over Anjem Choudary van de Britse anti-racismeorganisatie Hope not hate. Onderzoekers Joe Mulhall en Nick Lowles duidden Choudary aan als de leider van een wereldwijd netwerk van islamisten. Via zijn Global Shariah Movement trok hij volgens hen aan de touwtjes bij radicale moslimorganisaties in 21 landen, waaronder Sharia4Belgium van Fouad Belkacem. Ze noemden Choudary de grootste Europese rekruteerder voor IS: hij zou minstens 300 Europese jongeren naar het slagveld in Syrië gestuurd hebben, onder wie zeker 33 Belgen.

“Misschien zouden we het beter over ‘Hate not hope’ hebben in plaats van ‘Hope not hate’”, reageert Choudary korzelig. “Als ik echt zo gevaarlijk was, had de politie me toch al eerder vragen gesteld over al die mensen die ik zogezegd naar het buitenland stuurde? Ik ontmoette een paar van die Syriëstrijders voor het eerst toen ik eind 2014 in de Belmarsh-gevangenis terechtkwam. Ik had die mensen daarvoor nooit gezien. De politie heeft me ook nog nooit ondervraagd over aanslagen waar ik zogezegd de inspirator voor ben. Behalve één keer in 2003 na Mike’s Bar in Tel Aviv. Daarna nooit meer.”

Op 30 april 2003 blies de Brit Asif Muhammad Hanif zich op aan de ingang van Mike’s Bar in Tel Aviv, doodde drie burgers en verwondde 60 anderen. Het ontstekingsmechanisme van de bom van zijn kompaan Omar Khan Sharif weigerde dienst. Sharif raakte gewond en werd later dood teruggevonden. Hanif en Sharif bleken twee pupillen van Anjem Choudary te zijn.

Ook de 25-jarige Ali Harbi Ali die op 15 oktober 2021 het conservatief parlementslid David Amess neerstak en vermoordde, zou in de ban geweest zijn van Choudary. Volgens vroegere schoolvrienden radicaliseerde hij online, door het bekijken en beluisteren van Choudary’s preken op Youtube. “De man is 25 jaar oud en zat al jaren niet meer op de schoolbanken. Hoe kan het kijken naar mijn oude filmpjes van tien jaar geleden nog iets met feiten van nu te maken hebben?”, repliceert Choudary. “Duurde het dan een decennium eer hij tot het besluit kwam om die volksvertegenwoordiger te doden? Dat is toch belachelijk? Omdat die jongeman tien jaar geleden een filmpje van mij bekeek, word ik de rest van mijn leven aan hem gelinkt. Zelfs Boris Johnson wees in het parlement met een beschuldigende vinger naar mij: ‘Al die uren van haatspraak op het internet.’ Terwijl hij nog geen seconde van mijn lezingen zag. Ze gaan over jurisprudentie en de koran. Maar dat interesseert niemand; iedereen gelooft liever zijn eigen propaganda.”

Trouw aan IS

Sinds zijn vrijlating maakt Anjem Choudary zich zorgen over de haatspraak en doodsbedreigingen aan zijn adres op het internet. “Niemand ligt daarvan wakker”, zegt hij. “Want ach, het gaat maar over die ‘haatprediker’. Als een politicus online bedreigingen ontvangt, wordt er meteen ingegrepen. Jarenlang legden de Britse autoriteiten elke uitspraak van mij onder de microscoop. Toen in september 2016 mijn zaak voorkwam, las ik in de gerechtsdocumenten dat ze daarvoor al tientallen keren geprobeerd hadden me op te pakken. Maar ze vonden geen smoking gun. Tussen 2004 en 2014 vielen ze tien keer in mijn huis binnen. Nooit konden ze me iets ten laste leggen. Deze laatste keer kwamen ze dan af met die zogenaamde eer van trouw aan IS. Ze beweerden die gevonden te hebben op een Indonesische computer. Ik had dat ding nooit gezien en ben dus totaal onschuldig. Ze gebruikten paragraaf 12 van de Britse antiterreurwet van 2000 om mij als IS-supporter veroordeeld te krijgen. Die wet verbiedt steun aan een verboden organisatie. Maar de rechters raakten het niet eens of die paragraaf ook op mij van toepassing was en gingen daarom eerst te rade bij het Hooggerechtshof. Ook daar raakten ze er niet wijs uit en besloten ze dat de jury maar moest oordelen. Net toen de jury zich in juli 2016 terugtrok om te beraadslagen, reed iemand met een vrachtwagen over de Promenade des Anglais in Nice en doodde iemand anders in Normandië een priester. Vermits ik op dat moment in Groot-Brittannië staatsvijand nummer 1 was, was mijn lot snel bezegeld.”

Maar Choudary wás toch een fervent supporter van Islamitische Staat? In augustus 2014 zei hij in de krant De Morgen over het IS-kalifaat in Syrië en Irak: “Op dit moment leven miljoenen onder de sharia in een gebied groter dan Engeland. Alle moslims hebben nu geen andere keuze dan Abu Bakr al-Baghdadi of kalief Ibrahim te erkennen als de grootste moslimautoriteit ter wereld.”

Hij zucht diep. “Toen in de zomer van 2014 de Islamitische Staat werd uitgeroepen, hield de organisatie IS feitelijk op met te bestaan. Vanaf dan ging het over een échte staat die inderdaad veel groter was dan Frankrijk of Groot-Brittannië. De Britse minister van Buitenlandse Zaken zei: ‘Wie burger wenst te worden van de Islamitische Staat, verliest zijn Britse nationaliteit.’ Hoe kon op dat moment die échte staat nog een verboden organisatie zijn? België noem je toch ook geen ‘organisatie’? Ik becommentarieerde in 2014 enkel of die staat islamitisch was, net zoals ik kan becommentariëren of een staat communistisch of kapitalistisch is. Ik stuurde een eenvoudige tweet de ether in: ‘Moge Allah het kalifaat en Abu Bakr al-Baghdadi zegenen.’ Meer niet. Omwille van mijn profiel en het grote aantal volgers dat ik toen op Twitter had, was dat zinnetje plots een bedreiging. Maar drukt het ook steun uit?”

Was de Islamitische Staat een na te volgen voorbeeld voor de rest van de wereld? Choudary: “Er volgen wellicht nog vele islamitische staten die even snel als het IS-kalifaat weer zullen verdwijnen. Maar op het einde blijft er een staat die zal heersen over de hele wereld en waar mensen eindelijk rust vinden. Alleen Allah weet wanneer die er komt. Ik was nooit in Syrië of Irak en weet dus ook niet hoe de situatie daar precies was.”

Anjem Choudary had nooit plannen om zelf naar de Islamitische Staat te reizen? “Toch wel. Ik vroeg de autoriteiten mijn reispas zodat ik kon vertrekken. Dat weigerden ze. Ze wilden gewoon niet dat ik vertrok. Ze hadden veel liever dat ik hier bleef zodat ik de Britten kon radicaliseren.” Hij lacht hartelijk.

Gelooft hij in de democratie? “Natuurlijk niet, wat een domme vraag. Ik geloof niet in wetten die gemaakt zijn door de mens. De enige wetgever is Allah.” Dan vraag hij: “Bent u christen of jood? U bent atheïst? Daar krijgt u op de dag des oordeels spijt van. Gelukkig is er altijd hoop: ik nodig u uit om naar de islam te kijken. Vergeet de hype en alle mediapropaganda die u zelf mee hielp creëren. Geloof daar niets van.”

De onthoofdingen van journalisten zoals James Foley en Steven Sotloff door IS geven toch niet veel vertrouwen in Choudary’s versie van de islam? “Het was toen oorlog”, antwoordt hij. “Dan gebeuren er altijd gruwelijke dingen. Ik wil die onthoofdingen niet rechtvaardigen, maar je moet niet alle westerse propaganda geloven.”

IS draaide die onthoofdingsvideo’s toch zelf? “Soms dient propaganda alleen om de vijand bang te maken. Er leefden ook heel wat mensen vredevol in het kalifaat. Zij maakten hun eigen video’s en toonden hoe prachtig het was.”

Biljartkoning

Van juli 2016 tot juni 2017 zat Anjem Choudary in de beruchte High Security Unit (HSU) van de Belmarsh-gevangenis in Londen, waar ook Julian Assange verblijft. “Ze noemen die plek niet voor niets het Britse Guantanamo Bay”, zegt hij. “Het is ook niet voor niets dat Assange er razendsnel grijs haar kreeg. De HSU heeft een rotslechte reputatie. Toen ik er aankwam, zag ik zo goed als enkel bejaarden, alsof ik op de geriatrie was aanbeland. Ik sprak zo’n oudje aan: ‘Waarom zit jij hier?’ Het bleek de op dat moment 77-jarige bankovervaller Brian Reader te zijn. In 2015 blies hij samen met een stel andere bejaarden de kluizen van een Londense bank in Hatton Garden op. Ze gingen met meer dan 14 miljoen pond aan juwelen en cash aan de haal. Ook Thomas Mair, de moordenaar van volksvertegenwoordiger Jo Cox, zat in Belmarsh. Maar er zaten ook andere zogenaamde terroristen. Wij, moslims, kwamen er héél goed overeen. Een paar keer per maand werd mijn cel binnenstebuiten gekeerd. Om zes uur ’s ochtends vielen de cipiers dan met veel lawaai binnen. Ik werd van mijn brits getild en ze doorzochten al mijn persoonlijke spullen. Om de drie maanden moest ik naar een nieuwe cel verhuizen. Ik leefde er continu onder stress en er hing een zeer onbehaaglijke sfeer.”

Volgde Choudary een deradicaliseringscursus? “In mijn eerste week in Belmarsh stapte de hoogste beveiligingsofficier mijn cel binnen. ‘U bent ’s lands radicaliseerder nummer één’, sprak hij plechtig. Hij had ook krantenknipsels over mij bij. Ik nam aan geen enkele van zijn deradicaliseringsprogramma’s deel. Ik wist dat ik er niet al te lang zou verblijven en dat ik in tegenstelling tot lang veroordeelden geen toegevingen voor strafvermindering moest doen. Ik hoefde helemaal niet mee te werken met reclasseringsambtenaren. Ik wist dat ik automatisch de helft van mijn straf met een enkelband mocht uitzitten. Waarom zou ik dan met mensen meewerken die alles wat ik zeg ooit tegen mij zullen gebruiken?”

In juni 2017 werd Choudary overgebracht naar het gloednieuwe Seperation Centre in de Frankland-gevangenis in het noorden van Engeland. “Ik was er de allereerste gedetineerde. Ze hebben dat complex speciaal voor mij gebouwd. In de Seperation Centres brengen ze al die mensen samen die ze liever niet tussen de gewone gevangenen laten rondwandelen. Alle zogenaamde geradicaliseerden die door de Britse overheid omwille van hun ideeën en overtuigingen als supergevaarlijk beschouwd worden. Er zijn nu zo twee centra, met enkel moslims. Ik was in Frankland tot oktober 2018.”

Choudary zat in de isolatieafdeling met vier andere islamisten die werden bewaakt door 25 cipiers. Een van Choudary’s medegevangenen was Michael Adebolajo, een van de moordenaars van de Britse soldaat Lee Rigby in mei 2013. Adebolajo was lid van Choudary’s verboden organisatie Al-Muhajiroun en kreeg toen de ‘strijdnaam’ Abu Mujahid.

“Het grote voordeel van het Seperation Centre van Frankland was dat al mijn medegevangenen moslim waren”, zegt Choudary. “Er was in de keuken geen contaminatie door varkens. We kookten voor elkaar en spraken elkaar moed in. Mijn geloof in God werd er alleen maar sterker. Hoe harder ik de Koran van buitenleerde, hoe meer mijn geloof bevestigd werd. Mijn medegevangenen waren even gelovig. De gevangenis was voor ons een manier om ons geloof verder uit te zuiveren. Ik voelde me jonger en frisser toen ik de gevangenisdeur achter me dichtsloeg.”

Hoe was de verstandhouding met de cipiers? Choudary: “De meesten waren ouder dan mij, zestigers en zeventigers. Ze hadden ooit in de steenkoolmijnen gewerkt. Toen Margaret Thatcher die in de jaren tachtig sloot, werden ze werkloos. Later herschoolden ze tot cipier. Ze zaten een hele dag kruiswoordraadsels op te lossen. Ze maakten het ons niet moeilijk en zagen mij niet als de gevaarlijkste man van het Verenigd Koninkrijk. Ik droogde hen regelmatig af bij het biljarten. Ze stonden versteld van mijn poolkunsten. (lacht) Ik leerde poolen in Belmarsh. Dat is het enige wat je daar kan doen. In Frankland speelde ik alle biljartballen in één vloeiende beweging van de tafel.”

Het London Bridge-probleem

Van oktober 2018 tot juli 2021 zat Anjem Choudary de tweede helft van zijn straf vooral in zijn woonkamer met een enkelband uit. “Ik leefde onder de meest restrictieve en draconische maatregelen die in Engeland ooit aan iemand gegeven zijn”, klaagt hij. “Zo mocht ik niet met de media praten en nooit meer dan twee mensen tezelfdertijd ontmoeten. Na het London Bridge-probleem in november 2019 werden er nog meer beperkingen opgelegd. Ik mocht niet meer naar het centrum van Londen en mijn avondklokregime werd verstrengd.”

Wat Anjem Choudary het ‘London Bridge-probleem’ noemt, is de aanslag op 29 november 2019 in de buurt van London Bridge waarbij de 28-jarige Usman Khan vijf mensen neerstak. Twee overleefden de aanval niet. Khan werd door de politie doodgeschoten. In zijn tienerjaren werd Khan lid van Choudary’s verboden organisatie Al-Muhajiroun. Hij werd ‘herdoopt’ tot ‘Abu Saif’ en was een tijdlang één van Choudary’s trouwste secondanten.

In november 2021 werd Anjem Choudary gespot met zijn oude bekende Abbu Izzadeen, alias de meermaals voor ondersteuning van terreurorganisaties veroordeelde ex-electricien Trevor Brooks. “Ik sprak inmiddels ook mijn oude vriend Anthony Small”, zegt Choudary. De voormalige Britse bokskampioen Small bekeerde zich in 2007 onder impuls van Choudary tot de salafistische islam. “We halen herinneringen op aan vroeger.”

Probeert Anjem Choudary zijn oude netwerk nieuw leven in te blazen? “Ik heb geen plannen om wat dan ook herop te bouwen. Vandaag ben ik een familieman, een vader die zijn kinderen graag wil zien trouwen. Van zodra ik die VN-restricties weggewerkt krijg, ben ik van plan om een paar plekken in de wereld te bezoeken die ik nog niet eerder zag.”

Bio

  • Geboren in Londen op 18 januari 1967
  • Studeerde rechten aan de University of Southampton
  • Richtte samen met de Syrische islamist Omar Bakri Muhammad in 1996 de in 2004 verboden salafistische organisatie Al-Muhajiroun op
  • Later volgden eveneens verboden organisaties zoals Al Ghurabaa, The Saved Sect, Islam4UK
  • Volgens Hope not hate waren minstens 70 veroordeelde of gedode terroristen lid van Al-Muhajiroun en heeft Choudary nauwe contacten met de Somalische terreurorganisatie Al-Shabaab
  • Werd in 2016 veroordeeld tot 5,5 jaar gevangenis voor steun aan IS

© Jan Stevens

“Ik probeer het kind in de terrorist te zien”

De voorbije vijf jaar deradicaliseerde ex-kickboxer Usman Raja bijna vierhonderd islamisten, waaronder veroordeelde terroristen en teruggekeerde jihadisten. “Allemaal ruilden ze hun boodschap van haat in voor die van liefde.” Vandaag geldt Raja als de meest succesvolle deradicaliseerder van Groot-Brittannië.

 

Begin juli 2009 werd de Britse islamist Ali Beheshti veroordeeld tot vier en een half jaar cel voor gewelddadig extremisme. Een jaar eerder had hij in Londen een paar liter mazout door de brievenbus van een uitgever gegoten en het goedje in brand gestoken. Zo wou hij de man straffen voor het publiceren van de ‘blasfemische’ roman The Jewel of Medina, over de profeet Mohammed en zijn kindbruid Aisha. Tijdens zijn gevangenschap kreeg Beheshti regelmatig bezoek van Usman Raja (37), managing director en interventions consultant van deradicaliseringsorganisatie The Unity Initiative. Na zijn vrijlating in 2013 zwoer Ali Beheshti openlijk alle vormen van geweld af. Hij was nog steeds diepgelovig en bleef The Jewel of Medina een beledigend boek vinden. Maar geweld vond hij voortaan totaal onaanvaardbaar, want het leven van elke mens beschouwde hij als heilig, Allah zag hij als liefde en de jihad voerde hij alleen nog met zichzelf. Usman Raja had hem na urenlange gesprekken tot die inzichten gebracht. “Hij kwam in de gevangenis naar me toe met een boodschap van liefde. Beetje voor beetje leerde hij me de ware islam kennen.”

Sinds de start van The Unity Initiative in 2010 deradicaliseerden Raja en zijn vierkoppige team bijna vierhonderd Britse islamisten, waaronder heel wat veroordeelde terroristen en door de oorlog gestaalde jihadisten. Alle mannen en vrouwen die zij onder hun hoede kregen, zweerden het geweld af en namen afstand van de politieke islam. De voormalige professionele kickboxer Usman Raja geldt momenteel als de meest succesvolle deradicaliseerder van Groot-Brittannië. De voorbije jaren had hij de handen meer dan vol, maar de opmars van de Islamitische Staat (IS) in Syrië en Irak gaf de radicalisering van jonge moslims een extra boost en Raja nóg meer werk.

We ontmoeten hem in zijn thuisstad ten westen van Londen. Aan de fotograaf vraagt hij meermaals geen foto’s te maken met zijn huis of zijn straat herkenbaar in beeld. Deradicaliseerder is duidelijk geen beroep zonder risico’s. “Normaal gezien geef ik ook geen interviews”, zegt hij. “Sinds ik dit werk doe, heb ik nog maar twee keer met de pers gepraat: vorig jaar met de BBC en twee jaar geleden met CNN.”

 

Vanwaar uw mediaschuwheid?

Usman Raja: “Sommige media hebben te veel de neiging om alleen te focussen op het sensationele van ons werk. Daar komt bij dat er in Groot-Brittannië een heuse deradicaliseringsindustrie ontstaan is, met organisaties die eerst en vooral geïnteresseerd zijn in de fondsen die de overheid daarvoor vrijgemaakt heeft. Veel zogenaamde deradicaliseerders promoten zichzelf graag op tv, maar boeken bitter weinig resultaten. Het is een bijzonder vieze industrie die ik van binnenuit ken, want ik heb zelf een tijdje bij zo’n organisatie gewerkt. Op papier was het mijn taak om als straathoekwerker jonge, geradicaliseerde moslims een andere weg te tonen. Maar van werken op straat kwam niet veel in huis, ik moest vooral rapporten schrijven om de subsidiëring veilig te stellen.”

 

Van een de-radicaliseringsindustrie is in België voorlopig niet veel te merken. Het proces tegen Sharia4Belgium staat nu in de schijnwerpers, maar niemand lijkt te weten hoe de radicalisering van de jonge leden best aangepakt wordt.

“Jullie kennen toch het brein achter Sharia4Belgium? Dat is ‘onze’ haatprediker en IS-fanaat Anjem Choudary. Momenteel werk ik met een paar piepjonge kerels die tot de inner circle van Choudary behoorden. Eind vorig jaar zijn ze in de gevangenis beland en ik ben ze vrij snel gaan opzoeken. Ondertussen hebben ze ingezien dat Anjem een totaal perfide versie van de islam predikt en hebben ze hun vroegere goeroe de rug toegekeerd. Choudary propageert met zijn afwijzing van de democratie en zijn pleidooi voor invoering van zijn sharia niet meer of minder dan onversneden islamofascisme. Zijn godsbeeld en dat van Fouad Belkacem is bijzonder primitief: alles wat ze ondernemen, is uitsluitend bedoeld om Hem te vriend te houden. Sta je in de metro je zitplaats af voor een oude vrouw omdat dat zo hoort, of doe je dat om God gunstig te stemmen?”

 

Omdat het een vorm van elementaire beleefdheid is.

“Precies. In de koran wordt Allah beschreven als de oneindig liefhebbende, de oneindig barmhartige. Alleen door barmhartig en genereus te handelen, kun je God leren kennen, niet door Hem voor te stellen als een hardvochtige kerel op een troon die beveelt wat je wel of niet moet doen. Wij putten bij ons werk uit de échte traditionele islam. We worden daarin bijgestaan door belangrijke islamgeleerden zoals Ali Abdul Qadir al-Tahiri en Habib Kazim al-Saqqaf die een rechtstreekse afstammeling is van de profeet Mohammed. Die rechtstreekse band met de profeet is voor de uitoefening van ons werk van onschatbare waarde, want dat geeft ons bij ons ‘cliënteel’ legitimiteit. Figuren als Anjem Choudary en zijn vazal Fouad Belkacem profiteren van de onwetendheid van jongeren. Tegenwoordig haalt iedereen zijn wijsheid van het internet. Ben je op zoek naar een hotel? Google wijst de weg. Heb je vragen over religie? Tik het in en voor je het weet, zit je als zoekende jongere op sites die gerund worden door haatpredikers. In de Islam is naast de koran ook de orale traditie, de mondelinge overlevering over het leven van de profeet, belangrijk. Alleen een bonafide islamgeleerde kan koranteksten op een verstandige manier interpreteren en in hun tijd plaatsen. Er wordt gezegd dat er veel geweld in de koran staat, maar ook die passages moeten op een juiste manier geïnterpreteerd worden en daarvoor heb je islamgeleerden nodig die zowel de traditie als de finesses in de Arabische taal doorgronden. Arabisch kent meer dan 20 miljoen woorden, Shakespeare-Engels 5 miljoen en de doorsnee Britse afgestudeerde academicus heeft een woordenschat van een paar honderdduizend woorden. Hoeveel woorden kent de man in de straat? Een paar duizend? Jihad-propagandisten zoals Anjem Choudary hebben nooit les gekregen van gezagvolle islamleraars. Ze willen dat ook niet, want de echte islam interesseert hen niet. Choudary’s verboden netwerk Al Muhajiroun en andere islamistische organisaties misbruiken de koran en de leer van de profeet puur voor hun politieke doeleinden. Als onderdeel van Choudary’s sekte werkt Sharia4Belgium net zo. Elk lid is op het hart gedrukt bij elke discussie strikt aan de door de leiders vastgelegde interpretatie vast te houden. Wie niet tot de sekte behoort, is een kafir en heeft per definitie altijd ongelijk.”

 

U weet hoe radicalisering werkt omdat u als jongeman klaargestoomd werd voor de jihad?

“De tijden waren toen toch anders. Op mijn zeventiende wou ik in Bosnië gaan vechten. Halverwege de jaren negentig twijfelde niemand aan wie in ex-Joegoslavië het slachtoffer was en wie de agressor. Het was zo helder als pompwater: de Serviërs doodden onschuldige Bosniërs. Iedereen was verontwaardigd over Srebrenica, zowel moslims als christenen, boeddhisten, hindoes of ongelovigen. Ik ben uiteindelijk niet vertrokken omdat ik de toestemming niet kreeg van mijn vader en ik geen geld had om de reis te financieren. Ik ben opgegroeid in een ruwe omgeving met veel racisme en in mijn tienerjaren vond je me bijna continu in de boksgyms van Oost-Londen. Toen een van mijn vrienden de islam begon te bestuderen, raakte ook ik erdoor geïntrigeerd. De jihad in Bosnië zagen we als een vrijheidsstrijd. Wij waren radicaal én jihadist, maar wilden niet geassocieerd worden met Anjem Choudary’s Al Muhajiroun. Iedereen beschouwde hem als een clown en zag zijn fascistische ideologie als een misselijkmakende grap.”

 

Wat nu een verkeerde inschatting blijkt te zijn?

“Ja, maar er is een verzachtende omstandigheid voor die vergissing: 9/11 had nog niet plaatsgevonden. Na de aanslagen kregen de lawaaimakers meer aandacht dan ze verdienden. In de jaren negentig waren conflicten zoals in Bosnië en Tsjetsjenië totaal anders dan wat we nu zien gebeuren met IS in Irak en Syrië. De Bosniërs werden weggezuiverd door Servië en Grozny werd platgebombardeerd door Rusland. Over Syriëstrijders hoor je nu vertellen dat ze net dezelfde idealen koesteren als de jonge mannen die in de jaren dertig in de Spaanse Burgeroorlog gingen meevechten. Die vergelijking loopt mank.”

 

De huidige Syriëstrijders zijn geen idealisten?

“Het zijn heel gewone jonge jongens die misleid zijn. Ze zijn opgegroeid met computergames, hiphop of rock. Ze zien wat gewone mensen wordt aangedaan in Syrië en Irak en worden daar terecht kwaad over, maar ze laten zich op Facebook en YouTube in de val lokken door de islamofascisten. Ze laten hun baard staan, trekken een traditioneel gewaad aan, luisteren naar de valse boodschappen van de haatpredikers, reizen via Turkije naar Syrië en gaan zich daar te buiten aan barbaars geweld.

“Veel mannen van mijn generatie die in de jaren negentig naar Bosnië, Tsjetsjenië en Afghanistan gingen vechten, vertrokken wel met een ideaal. Maar na 9/11 ging het niet langer over bevrijding of vrijheidsstrijd. Utopistische groepen als Al-Qaeda en IS zijn alleen uit op het destabiliseren van gemeenschappen. Ik voel me een volbloed Brit en ik vind dat nergens ter wereld een beter systeem te vinden is dan onze democratie. Wij genieten van vrijheid, hebben uitstekend onderwijs en een gezondheidszorg die voor iedereen toegankelijk is. Er wordt vaak gezegd dat de integratie mislukt is, maar ik ben het daar niet mee eens. Ik ben hier geboren en getogen en doordrongen van het feit dat vrijheid een groot goed is. Ik kan hier vrij mijn geloof belijden en in tegenstelling tot in veel andere Europese landen wordt in Groot-Brittannië geen aanstoot genomen aan een politieagente met een hoofddoek. Zo hoort het.”

 

Is radicalisering dan geen gevolg van achterstelling en van mislukte integratie?

“Het Verenigd Koninkrijk verschilt erg van de rest van Europa. Af en toe worden wij uitgenodigd op een conferentie in een ander Europees land. Als het tijd is om te bidden, trekken we ons terug en bidden we. Op het continent zorgt dat altijd voor commotie, maar hier in Engeland is dat geen probleem. Andere Europese moslims benijden ons daarvoor. ‘Wauw, dat is knap.’ Voor ons is dat vanzelfsprekend: we zijn Brits en we zijn moslim. Dat vloekt niet. In Duitsland worden moslims die er geboren en getogen zijn nog steeds gastarbeiders genoemd. Dat klinkt als: wat ze ook ondernemen, ze zullen nooit een Duitser zijn. Hier is zoiets ondenkbaar.”

 

Hoe de-radicaliseert u geradicaliseerden?

“We deradicaliseren niet, maar reradicaliseren. (lachje) We helpen hen ontdekken dat het in de islam over de mensheid gaat, over barmhartigheid en liefde. Ik vind dat een zeer radicaal idee. Wij denken niet in ‘zij en wij’, maar in ‘wij’. Een sekte met een simplistische, reactionaire ideologie heeft altijd succes bij ontwrichte jongeren. Ze vinden er structuur en voelen zich aanvaard in die kleine club met als baseline: ‘Iedereen is slecht. Alleen wij zijn goed en de oplossing is een kalifaat waar iedereen onder de sharia leeft.’ Alleen door hen in een liefhebbende gemeenschap op te nemen, kunnen we hen redden uit de klauwen van nihilistische ideologen als Anjem Choudary, ‘kalief’ Abu Bakr al-Baghdadi en Al-Qaeda godfather Ayman al-Zawahiri. We tonen hen dat hun sekte van nihilistische utopisten louter een illusie is. De eerste contacten met extremisten leggen we vaak in de gevangenis – zeker als het over veroordeelde terroristen gaat. Ik ga met hen aan tafel zitten en we praten. Tijdens die gesprekken zal ik nooit veroordelen.”

 

Ook niet als uw gesprekspartner bloed aan zijn handen heeft?

“Het gebeurt regelmatig dat de man aan de andere kant in naam van zijn geloof zware misdrijven begaan heeft. In plaats van me te concentreren op de extremist, de moordenaar of de terrorist, probeer ik het kind in hem te zien. We zijn allemaal ooit begonnen als een onschuldig kind, ook die jongens met hun zwarte maskers die nu moordend door Syrië en Irak trekken.

“Al pratend zoeken we naar alle rotsblokken die ze in de loop van hun leven als ballast zijn beginnen meezeulen. Een voor een neem ik die van hen weg. In hun ideologie is islam ‘onderwerping’. Ik haat dat woord, want islam is: bevrijd worden door het goede te omarmen. In de islam is er geen haat, angst of woede. Alleen praten met die jongens en meisjes volstaat natuurlijk niet; ze moeten blijvend door de gemeenschap ondersteund worden. Het is echt een werk van lange adem.”

 

Een van hun voornaamste credo’s is: “Wij houden van de dood zoals jullie van het leven.”

“Ja, ze zijn zogezegd blij om als martelaar te sterven. Het begrip ‘liefde’ is door hun brainwashers volledig gesloopt. Mededogen, vergevingsgezindheid, barmhartigheid, al die waarden zijn weggespoeld. Ze zijn niet bang meer voor de dood omdat ze ervan overtuigd zijn dat ze meteen naar hun schepper zullen gaan. In de traditionele islam wordt voorgehouden dat we niet bang moeten zijn om te sterven omdat ons lichaam deel uitmaakt van een groot geheel. Als een huis in brand staat, moet je niet bang zijn om naar binnen te stormen en een kind te redden. Dat is iets totaal anders dan wat de islamofascisten er van gemaakt hebben: ‘Blaas jezelf op en neem zoveel mogelijk mensen mee de dood in.’”

 

Islamisten die veroordeeld zijn voor terroristische activiteiten zijn altijd bereid om met u te praten en naar u te luisteren?

“Toch wel en dat heeft veel te maken met de legitimiteit die we de voorbije jaren opgebouwd hebben. Het grote verschil met andere deradicaliseerders is dat ik als een broeder naar hen toekom. Ze zijn snel overtuigd van mijn geloofwaardigheid. Ik krijg steeds vaker spontaan brieven van gevangenen die de verandering en de bevrijding zien bij andere broeders die met ons in gesprek zijn. Soms worden we benaderd door familieleden, en we werken ook nauw samen met gevangenisdirecties en reclasseringsambtenaren. Zij weten dat we resultaten boeken.”

 

Raken de jongens met bloed aan hun handen ontredderd op het moment dat ze beseffen aan welke gruwel ze hebben deelgenomen?

“We laten niemand aan zijn lot over. Ze mogen ons om het even wanneer bellen, al was het midden in de nacht, het maakt niet uit. Maar toch ben ik hun psychiater niet. Het grote verschil met hun vroegere leven is dat ze opgenomen worden in een gemeenschap. Ze ervaren gaandeweg dat ze te maken hebben met integere moslims die weten waar de echte islam voor staat. In onze religie gaat het niet over oog om oog, tand om tand. Als iemand een bom op jouw kinderen dropt, is het niet de bedoeling dat jij als reactie ook een bom op zijn kinderen dropt. Zijn kinderen zijn ook jouw kinderen. Alle kinderen zijn onze kinderen.

“Minder dan vijf procent van de jongens laat ik kennismaken met gevechtstechnieken uit de Mixed Martial Arts. Dat zijn dan de echte zware gevallen die nog voor ze extremist werden al een crimineel verleden achter de kiezen hadden en bendeleider of drugsdealer waren. Eens ze uit de gevangenis komen, is het vechten een voor de hand liggende manier om het contact met hen te onderhouden.”

 

Herschept u hen zo niet in vechtmachines?

“Nee, ik breng hen met hun voeten terug stevig op de grond. Ik ben opgegroeid met Mixed Martial Arts, het is heel populair in sommige wijken van Londen en het geeft mij een perfecte toegang tot de zware jongens. Ze kennen mijn reputatie van toen ik nog een professionele kickboxer was en daardoor respecteren ze me nog voor ik een woord met hen gesproken heb.”

 

Bent u door andere Europese landen met een grote radicaliseringsproblematiek ooit om advies gevraagd?

“Nee, dat komt ook omdat we ons eigen werk niet aan de grote klok hangen. Maar als de Belgen morgen mijn hulp vragen, ga ik daar graag op in.”

 

© Jan Stevens

“Binnenkort leven we allemaal onder de sharia”

Anjem ChoudaryAbdel-Majed Abdel Bary alias L Jinny, de vermoedelijke beul van James Foley, radicaliseerde onder invloed van de Britse haatprediker Anjem Choudary. “Amerika mag miljoenen mensen vermoorden en iedereen zwijgt. Maar o wee als moslims een journalist doden.”

 

“Wat vindt u het ergste”, vraagt Anjem Choudary (47) retorisch. “De dood van die ene journalist of de folteringen in Guantanamo? De Amerikanen zijn de grootste moordenaars uit de geschiedenis en tegen hen wordt nooit iets ondernomen. U weet toch dat er een aanbod was om die journalist te ruilen voor moslims of voor losgeld? Het kan de Amerikaanse regering niet schelen wat er met haar burgers gebeurt.”

Uw jonge volgelingen deelden onlangs in Londen folders uit waarin de lof van ISIS bezongen werd.

“Ze deelden een pamfletje uit dat Allah prees voor de oprichting van het kalifaat. ISIS bestaat niet meer. De organisatie is opgelost in de Islamitische Staat die gevormd wordt door talloze groepen en mensen van over de hele wereld. Op dit moment leven miljoenen onder de sharia in een gebied groter dan Engeland. Alle moslims hebben nu geen andere keuze dan Abu Bakr al-Baghdadi of kalief Ibrahim te erkennen als de grootste moslimautoriteit ter wereld.”

In de straten van de Islamitische Staat heerst terreur.

“We zitten in oorlog. De moslims ruimen de overblijfselen van de vroegere koloniale bezetting onder de marionet Al-Maliki op. De Yezidi’s zaten al op hun heuvel lang voor de stichting van de Islamitische Staat. Waarom vertellen ze dan nu dat de islam hen naar daar gedreven heeft? Het échte conflict speelt zich af tussen de beschaving die gelooft dat Gods wet geïmplementeerd moet worden en de beschaving van Obama die gelooft in het kapitalisme en in mensenwetten.”

De overgrote meerderheid van de moslims gruwt van uw Islamitische Staat.

“Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd verteld dat de Duitsers baby’s aten, achteraf bleek dat niet waar te zijn. Nu wordt verteld dat strijders van IS baby’s aan stukken rijten, terwijl de echte misdaden gepleegd worden door de Joden in Gaza en de sjiieten in Iran en Syrië.”

U geldt als de geestelijke vader van Sharia4Belgium. Hebt u nog contact met de leden?

“Dat is moeilijk. De meesten leven nu in de Islamitische Staat en Abu Imran (Fouad Belkacem – JS) zit in de gevangenis. Ik weet niet of ze aan het vechten zijn. Ze zijn geëmigreerd omdat ze onder de sharia wilden leven. Het is een schande dat de westerse regimes het trainen voor de jihad en voor het doden van mensen vermengen met dat verlangen om te leven onder de sharia.

“Veel kinderen hebben een leven van zonde achter zich en zijn nu praktiserende moslims. Hun ouders mogen er zeker van zijn dat ze in het kalifaat het goede doen. U denkt toch niet dat ze België verlaten hebben om duizenden kilometers verder vrouwen en kinderen te vermoorden? Integendeel, ze verdedigen ze. Er vechten nu meer Britse moslims voor de Islamitische Staat dan voor het Britse leger. Steeds meer mensen reizen af naar het kalifaat. Ze haten de onderdrukking van de menselijke wetten en willen weg van alcohol, drugs en pornografie.”

Hebt u plannen om naar de Islamitische Staat te verhuizen?

“Ik ben er heilig van overtuigd dat de sharia op een dag naar Europa zal komen, naar Engeland en België. De profeet heeft niet alleen voorspeld dat het kalifaat hersteld zou worden, hij heeft ook voorspeld dat moslims de hele wereld zullen veroveren. Dus zelfs als ik niet naar de Islamitische Staat afreis, leef ik binnen afzienbare tijd onder de sharia. Net als u.”

Anjem Choudary, geestelijke vader van Fouad Belkacem

 

Tijdens zijn rechtenstudies was Anjem Choudary een liefhebber van alcohol en cannabis. In de jaren negentig raakte hij in de ban van het islamisme. Met inmiddels verboden organisaties als Al-Muhajiroun en Islam4Uk ontpopte Choudary zich tot de radicaalste onder de radicalen. Begin 2010 riep hij Fouad Belkacem naar Londen. De oprichting van Sharia4Belgium markeerde de start van de uitbouw van Choudary’s internationaal netwerk, de Global Shariah Movement. Recent onderzoek noemt Choudary een van de de grootste rekruteerders van Europese radicale moslimstrijders. Hij zou honderden Europese jongeren naar het slagveld in Syrië en Irak gestuurd hebben, waaronder tientallen jonge Belgen.

© Jan Stevens

Geestelijke vader Belkacem leidt wereldwijd netwerk

Nieuw onderzoek duidt de Brit Anjem Choudary aan als leider van een wereldwijd netwerk van islamisten met linken naar Al Qaida en als ‘de grootste rekruteerder voor terrorisme in de recente geschiedenis’. Via zijn Global Shariah Movement zou hij 300 Europese jongeren naar het slagveld in Syrië gestuurd hebben, onder wie zeker 33 Belgen.

“A gateway to terror.” Zo noemen onderzoekers Joe Mulhall (University of London) en Nick Lowles (onderzoeksjournalist en auteur) de radicale moslimorganisaties die geleid worden door de in Londen gevestigde advocaat Anjem Choudary. Het is ook de titel van het stevig gedocumenteerde rapport dat Mulhall en Lowles schreven in opdracht van de anti-racismeorganisatie Hope not hate. Volgens de onderzoekers staat Choudary niet alleen aan de leiding van het (verboden) grootste Britse islamistische netwerk Al-Muhajiroun, maar trekt hij via zijn ‘multinational’ Global Shariah Movement ook aan de touwtjes bij radicale moslimorganisaties in 21 landen, waaronder België en Nederland.

Shariarechtbank

Choudary haalde in januari 2010 de Belg Fouad Belkacem naar Londen en gaf hem de leiding over de toen nog op te richten Belgische afdeling Sharia4Belgium. Belkacem ontpopte zich tot de beste leerling van de klas. Hij organiseerde talloze da’wa’s, waarbij hij op straat bekeerlingen trachtte te winnen, en installeerde in september 2011 in Antwerpen de eerste Belgische shariarechtbank, zoals leermeester Choudary hem dat in Londen had voorgedaan. “Daarnaast stuurde Sharia4Belgium minstens 33 Belgen naar het front in Syrië”, stellen Mulhall en Lowles. “Sommige politiebronnen vrezen zelfs dat het er 70 zijn. Ondanks Belkacems arrestatie is de groep nog steeds ondergronds actief.” Via zijn Global Shariah Movement zou Choudary 300 geradicaliseerde Europese jongeren naar het slagveld in Syrië gestuurd hebben. Volgens schattingen vechten er in totaal 1.700 Europeanen. “Choudary is de grootste rekruteerder. Via zijn organisaties ronselt hij ook jongeren om te gaan vechten in Indonesië, Somalië en Jemen. Hij stuurde eerder heel wat radicale jongeren naar Afghanistan, Pakistan, Tsjetsjenië en Bosnië.”

De welbespraakte Anjem Choudary steekt zijn sympathie voor Osama bin Laden niet onder stoelen of banken. Alleen lette hij er tot nu altijd op dat hij zelf niet van aanzetten tot terreur beschuldigd kon worden. Maar in A gateway to terror lijsten de onderzoekers zeventig veroordeelde of gedode terroristen op die lid zijn van Choudary’s Al-Muhajiroun. Zo was Mohammad Sidique Khan, leider van de zelfmoordaanslagen in Londen in 2005, een prominent lid. De 21-jarige Mohammed Chowdhury was een van Anjem Choudary’s persoonlijke assistenten toen hij in december 2010 met elf anderen gearresteerd werd tijdens de voorbereidingen voor aanslagen op kerstdag. Chowdhury’s gsm-verkeer wees uit dat hij de weken voor zijn arrestatie meer dan anders met Anjem Choudary gebeld had.

In mei 2012 reisde Anjem Choudary naar Oslo om er zijn steun te betuigen aan Mullah Krekar, stichter van de rechtstreeks aan Al Qaida gelinkte terreurorganisatie Ansar al-Islam. Krekar stond er terecht omdat hij Noorse politici had bedreigd en werd veroordeeld tot vijf jaar cel. “Tijdens dat bezoek haalde Choudary zijn banden met Ansar al-Islam stevig aan en maakte hij van de gelegenheid gebruik om zijn Deense en Zweedse secondanten te ontmoeten.”

A gateway to terror brengt ook Anjem Choudary’s banden met het Somalische Al-Shabaab in kaart. “Die organisatie zat achter de aanslag op het winkelcentrum in de Keniaanse hoofdstad Nairobi. Tweehonderd Britten vechten nu als strijders bij Al-Shabaab, van wie de meesten stammen uit Al-Mujahiroun, zoals wijlen Bilal Berjawi, die het schopte tot tweede in rang.”

In oktober lanceerde Al-Shabaab de rekruteringsvideo ‘Woolwich attack, it’s an eye for an eye’, met centraal de aanslag op de Britse soldaat Lee Rigby. “In de film zitten interviewfragmenten met Choudary verwerkt. De verteller draagt een zwart masker en houdt een geweer in de hand. Hij roept jonge Britse moslims op met een slagersmes de nekken van ongelovigen door te snijden.” De Britse politie weet ondertussen wie de verteller in de Al-Shabaab-propagandafilm is: de 21-jarige Mohammed Abdul Hasnath uit de Londense wijk Tower Hamlets, lid van Al-Muhajiroun en hulpje van Anjem Choudary.

(c) Jan Stevens

“Niet-islamitische regimes omverwerpen is mijn fulltime job”

Vanuit Londen bouwt de Britse islamist Anjem Choudary met dochterorganisaties zoals Sharia4Belgium en Sharia4Holland aan de uitbouw van zijn Global Sharia Movement. “Wij moeten de hele wereld domineren”, geeft hij zonder verpinken toe. “Toch ben ik geen dr. No. Het is niet omdat ik de idealen van een eerbiedwaardige organisatie zoals Al-Qaida deel, dat ik aan alle touwtjes trek.”

Woensdagmiddag, Noord-Londen. Een half uur te laat wandelt een minzame Anjem Choudary (45) met drie bebaarde jongens in zijn kielzog de Desert Rose Coffee Shop binnen. Hij beveelt ‘zijn jongens’ om tafels te herschikken en koffie en taart voor iedereen te bestellen. Na het interview zal een van die jongens, de 18-jarige bekeerling ‘Jumah’, met ogen vol haat afscheid nemen met de woorden: “U zal branden in de hel.”

In een vorig leven was Anjem Choudary advocaat; de voorbije jaren heeft hij zich in Groot-Brittannië ontpopt tot dé woordvoerder van de radicale islam. Samen met islamist Omar Bakri Muhammad richtte hij in 1996 Al-Muhajiroun op. Na de aanslagen op de Twin Towers haalden ze de krantenkoppen door op een congres de lof te zingen van de daders. In 2004 werd Al-Muhajiroun door de Britse overheid verboden en Bakri het land uitgezet. Na een omweg via de eveneens verboden organisatie Al Ghurabaa, herrees Al-Muhajiroun in 2009 onder impuls van Choudary uit haar as onder de nieuwe naam Islam4UK. Amper een jaar later werd ook die organisatie verboden, eind 2011 sprak de overheid een ban uit over spin-off ‘Moslims Against Crusaders’ en erg lang zal het waarschijnlijk niet duren vooraleer Choudary’s nieuwste club Izhar ud-Deen-il-Haq op de zwarte lijst belandt.

Na het verbod op Islam4UK concentreerde Choudary zich op de verspreiding van zijn gedachtegoed naar de rest van de wereld. Zijn overzeese geesteskind Sharia4Belgium liet in 2010 voor het eerst van zich horen met de verstoring van een lezing van Benno Barnard. In februari van dit jaar stond Choudary samen met Sharia4Belgium-leider Fouad Belkacem alias Abu Imran terecht voor de correctionele rechtbank van Antwerpen voor het aanzetten tot haat en geweld. Ze stuurden allebei hun kat en werden bij verstek veroordeeld: Belkacem kreeg twee jaar, Choudary één jaar. “Een straf van minder dan drie jaar is in uw land hetzelfde als een schouderklopje”, lacht Choudary. “’Goed gedaan, probeer nu braaf te zijn.’ Vorig jaar verklaarden ze me in Frankrijk persona-non-grata. Het vervelende is dat ik nu ook niet meer naar België kan reizen.”

De ochtend na dit interview wordt Fouad Belkacem door de Belgische politie gearresteerd op verdenking van aanstoken van de rellen in Molenbeek. Het vermoeden is groot dat ook Choudary de rellen mee aanvuurde. Op donderdagavond 24 mei om twintig voor negen stuurde hij vanuit Londen een sms naar zijn aanhangers: “De politie in België arresteerde vandaag een moslima die een nikab droeg toen ze het huis van haar ouders verliet. Ze brachten haar naar het politiekantoor, kleedden haar uit voor mannen en zegden haar dat ze beter af was in Guantanamo. Daarna sloegen ze haar en ze is nu in het ziekenhuis. Dit is democratie en vrijheid in actie. Moslims zullen gepast reageren.” Waarna hij doorverwees naar het telefoonnummer van Sharia4Belgium. “Ik heb gewoon een bericht doorgestuurd dat ik zelf binnen gekregen had”, zegt hij. “Als het verhaal van de mevrouw klopt, heeft de Belgische politie zich schaamteloos gewelddadig gedragen. De vrouw is kwetsbaar en dit is een kwestie van eer die wij met onze levens moeten verdedigen. Wie haar heiligheid verkracht, mag zich aan een of andere reactie verwachten. Die reactie kwam niet van leden van Sharia4Belgium, ook al hebben zij persconferenties georganiseerd en boodschappen naar de media gestuurd. De belangrijkste reactie kwam van gewone jongeren uit Brussel.”

Dat wordt door de antiterreurorganisatie OCAD en door inwoners van Molenbeek tegengesproken: volgens hen werd de boel op stelten gezet door leden van Sharia4Belgium van buiten Brussel.

Anjem Choudary: Ik heb met Abu Imran gesproken en ik heb broeders van Sharia4Belgium ontmoet in Nederland. Zij vertelden me dat veel mensen die slaags raakten met de politie geen lid van Sharia4Belgium waren. Sharia4Belgium is een ideologisch politieke beweging die actief is op een plaats waar een ‘convenant van veiligheid’ heerst. Moslims mogen geen inwoners van een land aanvallen waar zo’n convenant heerst en waar ze dus in veiligheid leven. Abu Imran is een heel charismatische leider en verspreidt boodschappen waar de Belgische overheid niet van houdt. Maar hij roept niet op tot geweld of oproer.

Steeds meer Belgische politici lijken ervoor gewonnen om Sharia4Belgium te verbieden, net zoals hier gebeurd is met zo goed als al uw organisaties.

Choudary: Dat verwondert me niet. Over heel Europa komen moslims in opstand die oproepen tot installatie van de sharia. Dat is een gevolg van de opkomst van extreemrechts met politici als Marine Le Pen, Silvio Berlusconi en Tony Blair: zij zijn er heilig van overtuigd dat de islam een bedreiging vormt voor Europa.

Tegenover wat u extreemrechts noemt, staat dan de radicale islam?

Choudary: De radicale islam is een mediaterm en bestaat niet: er is alleen de islam. Wij behoren er compromisloos toe. We volgen de eerste drie generaties moslims van bij de profeet en behoren tot die wereldwijde groep van mensen die zich salafisten noemen. Doordat we uit dezelfde pure bron putten, bestaan er zeer weinig meningverschillen onder ons. Salafisten worden steeds invloedrijker in Duitsland, België, Frankrijk, Polen, Zwitserland, Zweden en zelfs hier in Groot-Brittannië.

U bent nu de drijvende kracht achter organisaties als Sharia4Belgium, Sharia4Holland en Sharia4Poland?

Choudary: Organisaties zoals Islam4UK en Al-Muhajiroun waren verlengstukken van de wereldwijde islambeweging die werkt aan de installatie van de islamitische staat en aan de bevrijding van de moslims. Onze stichter is de profeet Mohammed. Na mijn dood wordt het werk gewoon door andere mensen voortgezet. Ik vind het een grote eer dat men mij de drijvende kracht noemt van grote bewegingen als Sharia4Belgium, Sharia4Denmark, Sharia4Spain, Sharia4Germany, Sharia 4Sweden, Sharia4Australia, Sharia4Norway of Sharia4France. Jammer genoeg is dat niet zo.

Begin januari 2010, toen er een ban dreigde op Islam4UK, verklaarde u expliciet dat u plannen koesterde om op korte termijn een tak van uw organisatie in België op te richten.

Choudary: Vlak na het verbod op Islam4UK kwamen Abu Imran en een paar andere broeders op bezoek. Abu Imran had over onze activiteiten op het internet gelezen en onze video’s op Youtube bekeken. Hij contacteerde mij en we spraken hier in Londen af. Ik vertelde hem over mijn organisatie en over onze taak en verantwoordelijkheid als moslims en hij was het daar helemaal mee eens. Hij wou hetzelfde in België doen, en ik heb hem daarin aangemoedigd. In heel korte tijd groeide hij uit tot een man met een hoog mediaprofiel, denk maar aan het incident met Benno Barnard. Sindsdien overvleugelt zijn profiel zelfs dat van ons. Abu Imran heeft de titel ‘sjeik’ echt verdiend. Hij spreekt Arabisch, Engels, Frans en Nederlands en heeft het hart van de Belgische én Nederlandse jeugd veroverd. Als Sharia4Belgium echt zo klein is als de Belgische inlichtingendiensten beweren, zou de organisatie niet zoveel media-aandacht krijgen. In werkelijkheid wil de overheid de beweging stoppen voor ze zich verder verspreidt. De Britse en Belgische regeringen steunen het bloedvergieten in Afghanistan onder het mom van ‘de oorlog tegen het terrorisme’. Maar moslims weten heel goed dat er in werkelijkheid een oorlog tegen de sharia wordt gevoerd. De regimes hier proberen te voorkomen dat mensen zich bekeren tot wat zij ‘radicalisme’ noemen, terwijl dat in werkelijkheid niet meer is dan het begrijpen van de pure islam. De regeringen hopen zo te vermijden dat die bekeerlingen naar Afghanistan zullen vertrekken. IJdele hoop, want veel mensen zijn al vanuit Europa naar Afghanistan afgereisd omdat ze ervan overtuigd zijn dat praten alleen niet volstaat. Voor de overheid draait het dus niet om het aantal leden van Sharia4Belgium, maar om de impact van zo’n organisatie op de samenleving.

Koestert u zelf geen plannen om te gaan meevechten in de jihad in Irak of Afghanistan?

Choudary: Alleen Allah weet wat de toekomst voor mij inhoudt. Ik leef in Groot-Brittannië onder een ‘convenant van veiligheid’ en heb geen plannen om elders naartoe te gaan. Als ik een Irakees zou zijn, was ik nu waarschijnlijk ook aan het vechten. Maar het feit is nu eenmaal dat ik hier woon, onder die convenant. Het is de taak van de moslims in het westen om de sharia hier te implementeren. In een democratie is de wet gemaakt door de mens. Dat staat haaks op wat wij geloven. De suprematie behoort God toe. In een islamstaat of kalifaat is geen plaats voor een wetgevend parlement, maar alleen voor een uitvoerend parlement dat de wetten uitvoert die in de goddelijke teksten staan. In het kalifaat geldt alleen de sharia. Veel mensen geloven dat Saoedi-Arabië en Iran het voorbeeld zijn van islamstaten, terwijl het de meest corrupte regimes zijn. Zij hebben alleen delen van de sharia doorgevoerd: ze hakken de handen van dieven af, stenigen overspelige koppels, maar voorzien niet in de basisbehoeften van hun bevolking.

Er zijn vier manieren waarop de sharia in een land als België ingevoerd kan worden. De eerste is dat alle Belgen de islam omarmen en zo zichzelf de sharia opleggen. De tweede manier is dat België geannexeerd wordt door een ander land dat de sharia al ingevoerd heeft; soms is geweld nodig om mensen naar de juiste weg te leiden. De derde manier is zoals nu in Afghanistan gebeurt: moslims nemen tijdens een oorlog de macht in handen en voeren de sharia in. De vierde manier is dat een groep in de samenleving een staatsgreep pleegt en de macht in handen geeft van de moslims. Wij hopen dat de Belgen de islam spontaan zullen omarmen om zo deel te worden van de wereldwijde moslimgemeenschap.

Wat de rol van de vrouwen zal zijn? Zij worden opgetild in de islam. Het idee dat wij vrouwenhaters zijn, is verkeerd. De vrouw is een moeder, dochter, zuster, tante. Ze wordt behandeld als een hogere intelligentie. Hier in het westen wordt de seksualiteit van de vrouw geëxploiteerd: je kunt geen blik bonen kopen of er staat een naakte vrouw op. Islam maakt daar allemaal korte metten mee. Ja, de vrouw bedekt haar schoonheid, maar een man doet dat ook. Natuurlijk zal er op het publieke terrein een zekere vorm van segregatie zijn, maar dat gebeurt nu toch ook al spontaan op scholen om te vermijden dat jonge mensen afgeleid worden?

U ontkent de drijvende kracht te zijn achter de Sharia4-organisaties, toch staat u aan de leiding van The Global Sharia Movement, waar ook Sharia4Belgium deel van uitmaakt.

Choudary: The Global Sharia Movement bestaat, net als zoveel andere bewegingen zoals Al-Qaida, de Taliban of Al-Shabaab die aanhangers zijn van exact dezelfde filosofie. Het is niet omdat we dezelfde ideeën koesteren, dat ik ook achter al die andere bewegingen zit. Het unieke aan islam is dat er geen verschillende versies van zijn. Al-Qaida is een nobele organisatie die ook oproept tot de sharia en tot een terugkeer naar de basis van de islam. Omdat ik onder een ‘convenant van veiligheid’ leef, is het mij niet toegestaan om hier over te gaan tot ‘een 9/11’ of ‘een ‘7/7’ (de aanslagen op het WTC en in de metro van Londen – JS). De moslims in Soedan, Afghanistan of Irak zitten middenin een oorlogssituatie. In een oorlog doden mensen elkaar. De operaties die vandaag gebeuren, zijn daden van verzet tegen de bezetters. Wijlen sjeik Osama Bin Laden en sjeik Ayman al-Zawahiri van Al-Qaida hebben altijd gezegd: ‘We kunnen een normale relatie hebben. Trek jullie troepen en marionetten terug, stop met het steunen van de piratenstaat Israël en met de propaganda en we keren terug naar de normaliteit.’ Maar ondanks al zijn beloften, stuurt de Amerikaanse president Obama nog steeds troepen. Al-Qaida is intens geliefd door immens veel moslims over de hele wereld. Geen enkele uitspraak van de leiders van Al-Qaida kan betwist worden omdat hun filosofie gebaseerd is op de heilige tekst. Wij zijn niet zoals de christenen die hun linkerwang aanbieden als ze op hun rechterwang geslagen worden of die hun broek aanbieden als hun trui gestolen wordt. Ik zal mijn trui én broek aanhouden en nooit toestaan dat u me op mijn andere wang slaat.

Het is u niet toegestaan om aanslagen op Brits grondgebied te plegen en toch veroordeelt u de aanslagen in de Londense metro niet?

Choudary: De mensen die de aanslagen op de metro in Londen pleegden, geloofden niet dat ze onder een ‘convenant van veiligheid’ leefden, maar beschouwden zichzelf in staat van oorlog. Als Allah het wil, zullen ze het martelaarschap krijgen voor wat ze gedaan hebben. U zal mij niet tegenkomen in de metro met een rugzak op mijn schouders om een operatie uit te voeren. Ik geloof dat we onder een convenant leven, daarom is het leven van de mensen hier beschermd. De mensen van 7/7 geloofden dat ze ook in Engeland in staat van oorlog leefden en vonden dat ze daarom mochten terugvuren. Er is niets mis met het hebben van een andere islamitische opinie.

Vragen de leden van de verschillende Sharia4-bewegingen uw raad?

Choudary: U bent naar Londen gekomen om te achterhalen of ze met mij verbonden zijn, niet? We behoren tot dezelfde sekte (Ahlus Sunnah wal Jamaah, in 2005 door Choudary en de bekeerde Brit Simon ‘Sulayman’ Keeler uit de grond gestampt. Fouad Belkacem is ook lid – JS). Er is dus een grote graad van liefde en affectie tussen ons. Maar we voeren geen gemeenschappelijke administratie, want dat is erg moeilijk als je in verschillende landen leeft. Het is niet zo dat ik dagelijks of wekelijks overleg. De gesprekken gebeuren toevallig bij lezingen die ik geef of bijwoon. Op die momenten vragen ze soms wat raad.

Uw uiteindelijke doel is de wereld veroveren?

Choudary: Dat klinkt alsof ik Dr. No uit James Bond ben. Het doel van moslims staat duidelijk omschreven in de koran, hoofdstuk 9, vers 33. We moéten de hele wereld domineren, of u het nu leuk vindt of niet. Islam is de goddelijke wet die ons uitlegt hoe de mens zijn schepper zou moeten aanbidden. Wij geloven dat islam goed is voor de mensheid en voor de samenleving. Als je in iets nobel gelooft, is het toch normaal dat je dat wil delen met de maatschappij waarin je leeft? Waarom mogen wij het zuiver aanbidden van god niet verkondigen als anderen homoseksualiteit en de drugs- en alcoholcultuur vrijelijk mogen propageren? Mensen zijn bang van de waarheid en verrukt over hun eigen promiscuïteit en onderdrukking. Ze slagen er niet in de doos waarin ze leven te openen om zo het licht te aanschouwen.

In Amsterdam zijn prostitutie en drugs vrij toegankelijk. Iedereen mag daar probleemloos tegen de wil van god ingaan. Mensen die gewend zijn aan het kwaad en de onderdrukking kunnen zich geen weg daaruit voorstellen, terwijl ik ervan overtuigd ben dat de overgrote meerderheid van gewone Belgen of Nederlanders helemaal niet willen dat hun kinderen opgroeien in zo’n cultuur. Onder de sharia worden alle uitwassen met wortel en tak uitgeroeid. Om te vermijden dat er toch een ondergrondse markt zou ontstaan, zal ontucht bestraft worden met honderd zweepslagen, wordt de overspelige tot de dood gestenigd en krijgen pooiers de doodstraf.

Geldt dat ook voor homo’s?

Choudary: Er is niets mis met het liefhebben van een andere man. Ik hou van mijn broeders voor het welzijn van de islam. Maar dat is nog iets anders dan het uitvoeren van een seksuele handeling in het openbaar. Het is normaal dat zoiets ernstig bestraft wordt. De doodstraf en het afhakken van handen komen trouwens niet zomaar uit de lucht vallen, maar zijn gebonden aan strikte procedures.

Wij geloven dat de soevereiniteit tot god behoort, hij zegt waar wij wel of niet naar mogen kijken. U gelooft in de soevereiniteit van de mens, dus bevinden we ons in een clash tussen twee beschavingen. In België bestaat geen vrijheid, want er zijn allerlei wetten door mensen gemaakt, waaronder haatwetten die ze nu toepassen op Sharia4Belgium. Wij willen graag met mensen in debat gaan, maar de Britse, Nederlandse en Belgische overheden laten dat niet toe. Ze willen ons verbannen, labelen ons als terroristen en creëren een gespannen en vijandige situatie waardoor het vanzelfsprekend is dat moslims reageren. Wij willen gewoon overleven en onze religie praktiseren. Het is mijn fulltime job om de niet-islamitische regimes omver te werpen en de sharia te implementeren.

Door wie wordt u daarvoor betaald?

Choudary: Daar breekt zelfs de inlichtingendienst zich het hoofd over. (lacht) Hoe ik gefinancierd word, is iets tussen mij en de mensen die het dichtst bij me staan. Praat over mijn ideeën, maar val me niet persoonlijk aan.

U begrijpt toch dat er vragen gesteld worden over wie uw financiers zijn?

Choudary: Allah is onze bevoorrader. Hij bezit de schatten in het hele universum. Wij moslims zijn de beheerders van zijn rijkdom.

U wordt een haatprediker genoemd.

Choudary: Er zijn dingen die je moet haten en dingen die je moet liefhebben. Wij haten de door mensen gemaakte wet, de democratie en de vrijheid. Wij haten ook prostitutie, drugs, alcohol en het vrije vermengen onder de geslachten. We haten de buitenlandse politiek van het Britse en Belgische regime en de bezetting van moslimland. Maar we houden van de islam, van de moslims, de sharia, het gebed. Ze noemen me een haatprediker omdat ze de dingen liefhebben die ik haat. Niemand zal mij in de gevangenis gooien tenzij Allah mij daartoe voorbestemd heeft. De Britse regering en de politie mogen naar de hel. Tot mijn laatste zucht zal ik blijven prediken en oproepen tot de sharia omdat het een goddelijk bevel is. Het leven is kort, dus investeer ik het in het heil van onze zaak, terwijl u het liever in seks, drugs en rock and roll investeert.

Tekst: © Jan Stevens

Foto: © Veerle Van Hoey

 

 

De filialen van multinational ‘The Global Sharia Movement’

Tijdens zijn rechtenstudies was Anjem ‘Andy’ Choudary een vrolijke liefhebber van alcohol, cannabis en vrouwelijk schoon. In de jaren negentig raakte hij in de ban van het islamisme en van de internationale radicale beweging Hizb ut-Tahrir. Met inmiddels verboden organisaties als Al-Muhajiroun, Al Ghurabaa, The Saved Sect en Islam4Uk ontpopte Choudary zich tot de radicaalste onder de radicalen. De oprichting van Sharia4Belgium in 2010 betekende voor Choudary de start van de uitbouw van zijn onder het overkoepelende label Global Sharia Movement opererende internationale netwerk. Ondertussen is hij in Europa ook actief met Sharia4Holland, Sharia4Denmark, Sharia4Spain, Sharia4Sweden, Sharia4Norway, Sharia4Poland en Sharia4France. Daarnaast werkt hij aan de uitbouw van Sharia4America, Sharia4Indonesia, Sharia4Australia, Sharia4SouthAfrica, Sharia4Pakistan, Sharia4Maldives, Sharia4Bangladesh en Sharia4Hind, zijn shariabeweging voor India. “Het is opvallend dat hij de Arabische wereld links laat liggen”, zegt de Britse onderzoeksjournalist en ‘Choudary-kenner’ Nick Fielding. “De sharia4-bewegingen zijn klein maar bijzonder fanatiek. Aan de top staan jonge mensen die door Choudary persoonlijk gehersenspoeld zijn. Vaak gaat het om ex-studenten die een paar jaar in Groot-Brittannië hebben doorgebracht.”

Anjem Choudary’s spirituele leider is Omar Bakri Muhammad, die nu in ballingschap in Libanon leeft en veroordeeld werd voor ‘het financieren van Al-Qaida’. Nick Fielding: “Anjem Choudary is Bakri’s generaal. Op dit moment leeft Bakri ondergedoken, bang dat hij fysiek zal worden uitgeschakeld. Vanuit zijn schuilplaats verspreidt hij haatvideo’s en houdt hij nauw contact met Choudary.”

Anjem Choudary is volgens Fielding de dikke spin in het web van de internationale Sharia4-bewegingen. “Hij beïnvloedt ze als een volleerde sekteleider. Veel leden van zijn organisaties hebben ondertussen de overstap naar het terrorisme gemaakt of zijn gaan vechten in Irak of Afghanistan. Zo werd de zelfmoordaanslag op Mike’s Bar in Tel Aviv in 2003, waarbij drie doden en 60 gewonden vielen, gepleegd door twee Britse pupillen van Choudary.”

Eind 2010 werden vier jonge Britse moslimextremisten aangehouden met vergevorderde plannen voor het opblazen van de Londense beurs. In februari van dit jaar werden ze veroordeeld tot samen 95 jaar gevangenisstraf. Leider van het complot Mohammed Chowdhury was een vooraanstaand lid van Islam4UK. “Er kleeft veel bloed aan Choudary’s handen”, zegt Fielding. “Alleen laat hij beïnvloedbare jonge mensen voor hem het vuile werk opknappen. Dat maakt hem zo extreem gevaarlijk.”

© Jan Stevens

%d bloggers liken dit: